واي ،باران

 

باران؛

 

شيشه پنجره راباران شست

 

ازدل من اما

 

چه كسي نقش توراخواهدشست؟

 

آسمان سربي رنگ

 

من درون قفس سرداتاقم دلتنگ

 

مي پردمرغ نگاهم تادور

 

واي، باران

 

باران؛

 

پرمرغان نگاهم را شست

 

آب روياي فراموشيهاست

 

خواب رادريابم

 

كه درآن دولت خاموشيهاست

 

شكوفايي گلهاي اميدم را دررويامي بينم

 

وندايي كه به من مي گويد

 

((گرچه شب تاريك است

 

دل قوي دار؛ سحر نزديك است))

 

دل من دردل شب

 

خواب پروانه شدن مي بيند

 

مهر صبحدمان داس به دست

 

خرمن خواب مرامي چيند

 

آسمانها آبي

 

پرمرغان صداقت آبي ست

 

ديده در آينه صبح تو رامي بيند

 

ازگريبان تو صبح صادق

 

مي گشايدپروبال

 

توگل سرخ مني

 

توگل ياسمني

 

توچنان شبنم پاك سحري؟

 

نه

 

از آن پاكتري

 

توبهاري؟

 

نه

 

بهاران ازتوست

 

ازتومي گيردوام

 

هربهاراين همه زيبايي را

                                         حميدمصدق

 


 

نوشته شده توسط نگار در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387 ساعت 5:37 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت