چگونه خاك نفس مي كشد؟

 

بينديشيم:

 

چه سرماي غريبي!

 

شكست چهره ي مهر

 

فسرد سينه ي خاك

 

شكافت زهره ي سنگ!

 

                            پرندگان هوا دسته دسته جان دادند

 

                            گپ آوران چمن، جاودانه پژمردند

 

                           در آسمان وزمين، هول كرده بود كمين

 

                           به تنگ ناي زمان، مرگ كرده بود درنگ!

 

به سر رسيده جهان؟

 

                        - پاسخي نداشت سپهر

 

دوباره باغ بخندد؟

 

 - كسي نداشت يقين

 

چه سرماي غريبي...!

 

چگونه خاك نفس مي كشد؟

 

-      بياموزيم:

 

                                                    شكوه رستن اينك

 

                                                طلوع فروردين:

 

                                            گداخت آن همه برف

 

                                                       دميد اين همه گل

 

                                                     شكفت اين همه رنگ!

 

                             زمين به ما آموخت:

 

                                زپيش حادثه بايد كه پاي پس نكشيم

 

                                          مگر كم از خاكيم؟

 

                           نفس كشيدزمين، ما چرا نفس نكشيم؟

 

                                                 فريدون مشيري


 

نوشته شده توسط نگار در دوشنبه بیست و نهم بهمن 1386 ساعت 9:31 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت